0
سبد خرید
سبد خرید شما تهی است.
مقالات

تغییرات کراوات در گذر زمان

انتشار در 06 تیر 1394

هنگامی که شال سواره نظام کُرُواتی به مهم ترین مد در سبک باروک(1) فرانسه تبدیل می شود؛ پوشیدن کراوات به سرعت در سراسر اروپا رواج پیدا می کند. این شال یک پارچه ی سفید بلند از پنبه یا کتان مرغوب بود که با روش خاصی در اطراف گردن گره می خورد. معمولاً این پارچه بالاتر از پیراهن های بدون یقه پوشیده شده و انتهای آن که به روی سینه می افتاد، با توری های نخی بسته می شد. این پوشش برای طبقات پایین جامعه از پارچه ی پنبه ای و یا پارچه ی تافته ی سیاه و سفید و برای طبقات مرفه تر جامعه از یک تکه پارچه ی «موسلین» یا «سیلک» دوخته می شد (Bruno, 1995).

Article 401

لویی چهاردهم، پادشاه فرانسه با کراوات توری، قرن 17 میلادی

پس از فرانسه، بلژیک و هلند این پوشش را پذیرفته و پس از آن کراوات به جزایر بریتانیا راه می یابد. در آن جا انگلیسی ها، کراوات را به نمادی از یک طبقه خاص تبدیل می کنند. به طوریکه مدت ها پوشیدن کراوات های دارای توری های چین دار به عنوان نشانه ای از ثروت عظیم و موقعیت افراد متمول جامعه به شمار می رفت. به عنوان نمونه یک توری چین دار گران قیمت پادشاه چارلز دوم در سال 1660 در حدود حقوق و دستمزد 10 سال در آن زمان بود. این تجمل گرایی باعث شد تا انگلیسی ها در توسعه ی کراوات نقش بسیار موثری داشته باشند. این کراوات های نمایشی گاهی به حدی با رشته ها، روبان، توری و گلدوزی تزیین می شد که افراد نمی توانستند سر خود را بدون حرکت دادن کل بدنشان حرکت دهند (Chaille, 1994).

نبرد اشتاین کرک(2) (Steinkirk) در سال 1692 نوعی کراوات را در بین اروپایی های طرفدار مد رواج می دهد، که به همان نام «اشتاین کرک» “Steinkirk” معروف می شود. «اشتاین کرک» یک کراوات بلند بود که به لبه های حاشیه دار و یا توری منتهی شده و به وسیله ی دکمه به ژاکت متصل می شد (Fink and Mao, 1999). این مدل از کراوات تا مدت ها پس از محبوبیتش در پرتره های نقاشان اروپایی دیده می شد. هنرمندانی مانند جاشوا رینولدز (Joshua Reynolds) و توماس جینزبرگ (Thomas Gainsborough) پرتره سازان انگلیسی، اغلب سوژه های خود را با لباس هایی از مد این سال ها نقاشی می کردند (Gibbings, 1990).

Article 402پرتره جیمز کریستی اثر توماس جینزبرگ نقاش قرن 17 میلادی

در سال 1770 یک تحول عظیم در مدل کراوات ها توسط گروهی از اشراف زادگان جوان انگلیسی که به نام ماکرونیز (Macoronis) معروف بودند، به وجود می آید. آن ها تحت تاثیر سبک هایی که در سفر به ایتالیا می بینند، پوشیدن کراوات های سفید با پاپیون بزرگ را باب می کنند (Chaille, 1994). ایتالیایی ها عناصر هنری جدیدی را با تاکید بر شخصیت افراد به کراوات اضافه کرده بودند. در اوایل قرن هجدهم، کراوات های مدل «اشتاین کرک» جای خود را به سبک دیگری به نام «استوک» (Stock) داد، که توسط سربازان فرانسوی و آلمانی در پایان قرن هفدهم رواج یافت (Colle, 1974). کراوات سبک «استوک» که خیلی زود در بین اقشار جامعه محبوبیت پیدا می کند، متشکل از یک قطعه پارچه موسلین سفید تا خورده در یک باند باریک بود، که یک یا دو بار در اطراف گردن پیچیده شده و با نوار، دکمه و یا یک سکگ بسته می شد (Hart, 1998).

در اواخر قرن 17 یک طراح مد فرانسوی- انگلیسی به نام جورج برایان برامل (George Bryan Brummell) معروف به (Beau Brummell) مدهای تزیینی رایج در آن زمان را رد کرده و تلاش خود را به طور خاص بر سادگی و ظرافت لباس قرار می دهد. دیدگاه او در مورد کراوات بیشتر از شکل و طراحی آن بر استادانه گره زدن کراوات استوار بود. اگرچه او در اصل از یک طبقه متوسط بود، اما به دلیل تاکید و وسواس بسیار بر روی برش، جزئیات و اصلاح لباس هایش حال و هوایی اشرافی داشت. کراوات های رسمی همواره مرکز توجه او بوده، به طوری که به ادعای خود او ساعت ها وقت صرف تکمیل هنر گره زنی، تازدن و مرتب نمودن کراوات می کرده است (Gibbings, 1990). بدین ترتیب صنعت مد و لباس این بار با ارائه ی شیوه های مختلف گره زدن کراوات باعث افزایش محبوبیت آن می شود. در واقع این انگلیسی ها بودند که الگوها و روش های گره زنی کراوات را تغییر دادند. تا آن زمان، کراوات ها از یک نوار طولانی پارچه سفید ساخته می شدند؛ اما انگلیسی ها با معرفی کراوات های رنگی سبک جدیدی را به جهانیان نشان دادند.

Article 403جورج برایان برامل، طراح مد در قرن 17 میلادی

در سال 1827، انوره دو بالزاک نویسنده و رمان نویس معروف فرانسوی، برای اولین بار کراوات را با رساله «هنر کاربرد کراوات» در ادبیات معرفی کرد. بالزاک در آن اصول زیباشناختی کاربرد یک کراوات را توصیف کرده بود. تا قرن 19، مردان اروپایی کراوات را در اندازه و به سبک گره زنی مرسوم در کشورشان می پوشیدند. در حقیقت مدل های محبوب هر ملیت نشانه ای از کشور مبدأ چون روسیه، آمریکا، ایرلند و ایتالیا داشت. علاوه بر این، سبک های مختلف گره زدن نماد موضوع های جالبی مانند دیپلماسی، وفاداری، مسافرت و غیره شده بود. از این رو کراوات به لحاظ شکل و سبک گره زدن، به نوعی نماینده ی شخصیت و همچنین موقعیت اجتماعی فردی که آن را پوشیده محسوب می شد.

کراوات و استوک های سیاه، توسط جورج چهارم پادشاه انگلیس که بین سالهای 1830-1820 حکومت می کرد محبوب شد. در سال 1840، کراوات به عبارتی جنبه سیاسی پیدا می کند. به طوری که سنت گرایان با استفاده از کراوات های سفید و طرفداران سیاست لیبرال با پوشیدن کراوات های سیاه به معرفی خود می پرداختند. اما از آن طرف کراوات های قرمزی که با انقلابیون فرانسه و آلمان در سال 1848 رایج شده بود، در جامعه ی انگلیسی طرفداران زیادی پیدا نمی کند (Chaille, 1994).

ردپای حضور کراوات در مد آمریکایی به جنگ جهانی اول بر می گردد. آمریکایی ها استفاده از کراوات را از مردان اروپایی فرا گرفتند. تا قبل از سال 1865 با وجوداین که کارخانه ها هنوز در حال تولید بودند؛ تقریباً همه ی کراوات ها وارد می شدند. در سال 1890 همه ی کراوات ها به صورت ماشینی تولید می شود. بعد از جنگ، ابتکار و نوآوری های زیادی در تولید کراوات توسط تولید کنندگان آمریکایی صورت می گیرد. یکی از مهم ترین آنها ابداع یک تولید کننده ی پارچه ی آمریکایی به نام جسی لانگروف (Jesse Langsdorf) بود که یک گام مهم در برش پارچه به سه بخش و دوخت آن در عقب به روشی که گره زدن و تولید صنعتی آن ساده تر شود؛ برمی دارد.

Article 404جسی لانگروف، تولیدکننده آمریکایی کراوات، قرن 19

پیش از این، پارچه کراوات را در جهت راستای تار و پود پارچه برش داده و با موادی پوشش می دادند که به سرعت بر روی پارچه می نشست و چین و چروک آن را از بین می برد. اما این روش معایب زیادی چون تسریع پارگی پارچه کراوات، ایجاد چروک های ناخوشایند و مشکلاتی در گره زدن کراوات داشت. لانگروف برای حل این مشکل پارچه را در راستای 45 درجه و به صورت مورب برش داده و در سه تکه می دوخت. در این روش پارچه کراوات و آستر آن می تواند بعد از دوخت به حالت اولیه برگردد. او این نوآوری و اختراع خود را در سراسر جهان به فروش رسانده و لقب پدر کراوات های مدرن را کسب می کند.

Article 405برش مورب بر روی تار و پود پارچه کراوات

دانشگاه آکسفورد در سال 1880 اولین باشگاه کراوات را به وجود می آورد. باشگاه انگلیسی و مدرسه کراوات، پیشرو صنعت تولید کراوات های امروزی است. به سرعت این حرکت توسط باشگاه ها و مدارس دیگر در کشور دنبال شد. بین سال های 1890 تا 1900 کراوات های سفید، آبی، قرمز، زرد و سبز راه راه در یک پس زمینه سیاه و سفید مرسوم می شود. الگو کراوات برای اولین بار حدود سال 1900 در شهر ماکلسفیلد (Macclesfield) واقع در شمال شرق انگلستان تولید می شود.

انقلاب صنعتی(3) در اواخر قرن 18 تحولات گسترده در اروپا به وجود می آورد. مردان زیادی به نیروی کار کارخانه ها و مراکز تولید می پیوندند. از این رو کمبود زمان برای گره زنی کراوات و تنظیم آن، گردن پوش های آماده که به راحتی قابل استفاده بودند را وارد بازار می کند. این گردن پوش ها خیلی زود مورد اقبال تعداد زیادی از انگلیسی ها قرار می گیرند. بنابراین در قرن نوزدهم چهار سبک: پاپیون، روسری و دستمال گردن، کراوات (four-in-hand) و کراوات های بلند رواج می یابد (Hart, 1998). در مورد علت نام گذاری کراوات (four-in-hand) توضیحات متفاوتی داده شده است. یکی از نظرات این است که نام آن متعلق به یک باشگاه مردانه در لندن بود که اعضایش گردن پوش های خود را با چهار گره می بستند (Fink and Mao, 1999).

از اوایل قرن نوزدهم شال گردن محبوبیت خاصی می یابد. این اتفاق از زمانی رخ می دهد که در سال 1880 در فضای باز جامعه، طبقات متوسط انگلیسی شروع به پوشیدن شال گردن های سلطنتی می کنند (Hart, 1998). این شال گردن که در ابتدا با ابریشم ساده تولید می شد، به شکل مربع بوده و انتهای آن جلوی پیراهن با یک سنجاق کراوات بسته می شد. بسیاری از این کراوات های آماده به دلیل محبوبیت زیاد نزد مردم در رنگ های بسیار روشن فروخته شد (Gibbings, 1990). در اواخر سال 1900 در آلمان نوع خاصی از کراوات به نام “schlipsen” پدید می آید. کلمه “schlips” به معنی نوار است. “Schlipsen” یک نوع کراوات نازک بود که عرض آن با نسبت تقریباً مساوی از بالا تا انتها امتداد می یابد. گره آن نیز با انواع مختلف و پیچیدگی های زیاد در ارتباط بود. پارچه ی کراوات از مواد مختلف اما اغلب از ابریشم درست می شد.

کراوات های پشمی و ریون (ابریشم مصنوعی) در طول جنگ جهانی دوم به دلیل کمبود ابریشم طبیعی و قابلیتش برای چاپ و رنگرزی دستی، در درجه اول اهمیت قرار گرفتند. تولید کراوات های (panel tie) در آمریکا هنگامی آغاز شد که صادرات چاپگرهای دستی قطع می شود. پس از جنگ جهانی اول، کراوات با پس زمینه سیاه و سفید و رنگ های روشن تر، که به عنوان مدل کلاسیک معروف است؛ رواج می یابد. در اروپا دوران جنگ جهانی دوم (1939-1945) کراوات در زمره محصولات غیر ضروری قرار داده می شود. اما در ایالات متحده، بازار کراوات رونق بیشتری یافته و انواع کراوات با طرح راه راه، شطرنجی، و دیگر طرح ها تولید می شود.

سال های پس از جنگ، مردان کشورهای حاشیه اقیانوس اطلس برای ایجاد زرق و برق بیش تر، ظهور کراوات های رنگ روشن با عنوان “نگاه پررنگ” یا “Bold Look” را به وجود می آورند (Goldberg, 1997).

طرح محبوب سال 1950 تحت تأثیر مکتب هنر دکوراتیو یا “Art Deco” با انواع گل و برگ چاپی و موضوعات حیات وحش و طرح “غرب وحشی” تزیین می شوند (Ettinger, 1998). امروزه محبوب ترین کراوات ها شامل کراوات های دراز (شکل نیمه بطری)، پاپیون و کراوات های دستمال گردنی می باشند (Chaille, 1994). اگر چه، به لحاظ تئوری، 85 راه برای گره کراوات وجود دارد، تنها 12 گره با توجه به مفاهیم معمول از تقارن و تعادل مورد استفاده قرار می گیرند. معروف ترین این گره ها به نام گره «ویندزور» توسط دوک ویندزور معرفی شده است (Chaille, 1994).

پی نوشت ها

1- باروک (Baroque) نام سبکی در هنرهای معماری، نقاشی، موسیقی و مجسمه‌ سازی است که از اواخر سده ۱۶ (میلادی) در ایتالیا آغاز شد و تا اواخر سده ۱۸ (میلادی) در اروپا رواج داشت. شیوه ای پرتجمل و پر زرق و برق که کاملاً باب طبع اشراف بود.

2- نبرد اشتاین کرک (Steinkirk) یا استین کرک (Steenkerke) در 3 اوت 1692 به عنوان بخشی از جنگ نه ساله بین فرانسه و نیروهای متحد انگلیس در نزدیکی روستای استین کرک در هلند جنوبی، 50 کیلومتری جنوب غرب بروکسل در گرفت. نتیجه آن پیروزی فرانسه در برابر یک ارتش انگلیسی-اسکاتلندی-هلندی-آلمانی بود.

3- تغییرات بزرگی که در قرن هجدهم در انگلستان رخ داد به نام انقلاب صنعتی شناخته می شود. اختراع جدیدی مثل ماشین بخار یکی از بزرگترین اختراعات این دوره بود که باعث شد تولید کالاها سریع تر و ارزان تر از قبل صورت گیرد.

منابع:

Bruno, Guido, Bruno’s Weekly, Volume 2, Number 11, 11 March 1916

Colle, Doriece. Collars, Stocks, Cravats: A History and Costume Dating Guide to Civilian Men’s Neckpieces, 1655-1900. London: White Lion Publishers Ltd., 1974

Chaille, Francois (1994). Le grande histoire de la cravate. Paris: Flammarion

Ettinger, Roseann. 20th Century Neckties: Pre-1955. Atglen: Schiffer Publishing Ltd., 1998

Hart, Avril. Ties. London: V&A Publications, 1998

Fink, Thomas, and Yong Mao. The 85 Ways to Tie a Tie: The Science and Aesthetics of Tie Knots. London: Fourth Estate, 1999

Hart, Avril. Ties. London: V&A Publications, 1998

Gibbings, Sarah. The Tie: Trends and Traditions. London: Studio Editions, 1990

تهیه و تنظیم: ناهید قاضیان